العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
220
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
آنها كسانى هستند كه خداوند در باره آنها فرمود : هر كس از خدا و رسول اطاعت كند با انبيا و صديقان و شهدا و صالحان كه مورد لطف و عنايت خداوندى هستند محشور مىكند و با رفاقت و همنشينى با آنان زندگى خوش و لذت بخشى را خواهد گذرانيد . مقصود از « منعم عليهم » كسانى نيستند كه مال و ثروت داشته باشند و يا بدن آنها سالم باشد اگر چه مال و صحت بدن خود از نعمتهاى خداوندى بشمار ميروند ، اما آن طور نيست كه هر كس مالى داشته باشد و يا از بدن سالمى برخوردار شود مورد لطف خداوند هست . بسيار واضح و روشن است كه گروهى از مال داران و افراد سالم و تندرست كافر هستند و در زمره فاسقان بشمار ميروند و ما هرگز قصد نداريم كه در دعاى خود از خداوند راه اينها را طلب كنيم و آن راه را ادامه دهيم ، زيرا در اين راه سعادت و رشدى نيست . بلكه مقصود از اين دعا آن است كه از خداوند بخواهيم كه ما را به راه مؤمنان و صديقان كه راه پيامبران و امامان را گرفتهاند و رستگار شدهاند هدايت كند و ايمان به خداوند را در دل ما جاى گزين نمايد و ثابت نگه دارد و سعادت دنيا و آخرت را به ما بدهد . از خداوند متعال مىخواهيم ما را به ولايت محمد و آل پاك او عليهم السّلام رهنمائى كند و به ما توفيق دهد كه از ياران پاك و اصحاب برگزيده او پيروى كنيم ، و با نگهدارى زبان خود را از گزند بدخواهان و بندگان ظالم خداوند حفظ كنيم و گرفتار گناهان كه بندگان در آن افتادهاند نشويم . شما بايد با بدكاران و ظالمان رفتارى داشته باشيد كه موجب آزار و اذيت مؤمنين فراهم نگردد ، و همواره حقوق برادران مؤمن خود را مراعات نمائيد ، هر بنده و كنيزى كه محمد عليهما السّلام و اصحاب و ياران او را دوست مىدارد ، و با دشمنان آنها دشمنى مىكند بايد مواظب اعمال خود باشد . او بايد خود را از عذاب خداوند نگهدارد و خود را در حصارى محكم و